Η «Συναίνεση» δεν είναι μια παράσταση που παρακολουθείς απλώς∙ είναι μια παράσταση που σε κοιτάζει κατάματα και σε φέρνει στη δύσκολη θέση να απαντήσεις πρώτα στον ίδιο σου τον εαυτό.
Ο Τάκης Τζαμαργιάς σκηνοθετεί με ακρίβεια και νεύρο, αποφεύγοντας τις υπερβολές και αφήνοντας τον λόγο και τις σιωπές να λειτουργήσουν σαν αποδείξεις σε μια αόρατη δίκη συνειδήσεων. Η σκηνοθετική του ματιά κρατά αμείωτη την ένταση και χτίζει ένα ασφυκτικό, σχεδόν ηλεκτρισμένο περιβάλλον, όπου οι ήρωες μοιάζουν διαρκώς εκτεθειμένοι — ακόμη κι όταν πιστεύουν πως υπερασπίζονται την αλήθεια.
Οι ερμηνείες του συνόλου είναι ουσιαστικές, μετρημένες και βαθιά ανθρώπινες. Οι ηθοποιοί δεν επιχειρούν να “δικαιώσουν” τους χαρακτήρες τους, αλλά να φωτίσουν τις ρωγμές, τις αδυναμίες και τις αντιφάσεις τους. Ξεχωρίζει η αίσθηση ισορροπίας ανάμεσα στην ψυχρή λογική του δικαστικού λόγου και στο υπόγειο συναίσθημα που συνεχώς απειλεί να ξεσπάσει.
Μια παράσταση σύγχρονη, αιχμηρή και ανησυχητικά οικεία, που δεν χαρίζει εύκολες απαντήσεις. Και ίσως γι’ αυτό μένει μέσα σου πολύ μετά την υπόκλιση.
Add Comment