«Το Πλυντήριο» του Θανάση Τριαρίδη, ένα δυνατό κοινωνικό θρίλερ για την ηθική και τη συνενοχή μας, παρακολουθήσαμε στο θέατρο Arroyo , μετατρέποντας έναν απλό, καθημερινό χώρο σε σκηνή όπου οι αλήθειες δεν ξεπλένονται εύκολα.
Η σκηνοθεσία της Δανάης Γκενέ φωτίζει την ιστορία με αφοπλιστική λιτότητα, αφήνοντας τις σιωπές να βαραίνουν πιο πολύ από τα λόγια. Σε ένα «καθαρτήριο» που μοιάζει οικείο, οι δύο ηθοποιοί παραδίδουν ερμηνείες λεπτές και διεισδυτικές· χτίζουν μια υποδόρια ένταση που σε αιχμαλωτίζει, σαν να σου ψιθυρίζει ότι η καθαρότητα είναι πάντα σχετική — και ποτέ δωρεάν.
Κι εγώ, φεύγοντας από τη σκοτεινή αυτή μπουγάδα, ένιωσα πως κάποια ρούχα μέσα μου δεν θέλουν ούτε πλύσιμο ούτε ξέβγαλμα∙ μόνο το θάρρος να τα κοιτάξω όπως είναι. Και ίσως, τελικά, αυτό να ’ναι το πιο δύσκολο.
Add Comment