Ο «Σταθμάρχης» του Γιώργου Αγγελίδη έκανε το ποδαρικό του στο θέατρο Αργώ ως ένας δυνατός, σκοτεινός μονόλογος, εμπνευσμένος από τον Signal-man του Κάρολου Ντίκενς. Ένας άνθρωπος μόνος, μια φωνή από το σκοτάδι και μια πραγματικότητα που ραγίζει, καθώς ο φόβος και η ευθύνη βαδίζουν στην ίδια γραμμή.
Ο Βύρωνας Κολάσης κρατά μόνος του τη σκηνή, σαν φύλακας μιας γραμμής που δεν είναι μόνο σιδηροδρομική αλλά και υπαρξιακή. Με φωνή που αναδύεται από το σκοτάδι και σώμα που μοιάζει εγκλωβισμένο στον χρόνο, ισορροπεί ανάμεσα στη λογική και την παράνοια, αφήνοντας τον θεατή να αποφασίσει: όραμα ή προειδοποίηση;
Μια ατμοσφαιρική παράσταση, λιτή και σκοτεινή, που αποδεικνύει πως ο τρόμος δεν χρειάζεται κραυγές — αρκεί μια φωνή στο βάθος και κάποιος που τόλμησε να την ακούσει.
Κι αυτός ο σταθμάρχης… την άκουσε. Και μας την μετέδωσε.
Add Comment