Σε έναν κόσμο που ξέχασε για λίγο το χειροκρότημα, το «Έναν συγγραφέα παρακαλώ!» έρχεται σαν ανάσα — και σαν σκανδαλιά. Ένα μονόπρακτο ευφυές και απολαυστικά ανατρεπτικό, που κοιτά το θέατρο στον καθρέφτη και του κλείνει πονηρά το μάτι.
Τρεις ηθοποιοί, χωρίς κείμενο, χωρίς οδηγίες, χωρίς βεβαιότητες. Μπροστά τους μόνο το κενό — κι όμως, μέσα σε αυτό γεννιέται το παιχνίδι, ο αυτοσχεδιασμός, η υπαρξιακή αγωνία και το λυτρωτικό γέλιο. Η απουσία του συγγραφέα γίνεται καταλύτης· οι ρόλοι ρευστοποιούνται, η πραγματικότητα μπλέκεται με τη φαντασία και το «αν» μετατρέπεται σε θεατρικό καύσιμο.
Με ρυθμό κοφτερό και χιούμορ που δεν χαρίζεται, το έργο σχολιάζει την ανάγκη για δημιουργία, την αγωνία του καλλιτέχνη και την ίδια την πράξη του θεάτρου. Οι ερμηνείες κινούνται με ακρίβεια και ζωντάνια, κρατώντας ανοιχτό τον διάλογο με το κοινό, σαν μια πρόβα που αρνείται να τελειώσει.
Μια παράσταση που γελά — αλλά και θυμίζει πως, ακόμη και χωρίς κείμενο, το θέατρο βρίσκει πάντα τρόπο να υπάρξει. Και, αν χρειαστεί… να εφεύρει τον συγγραφέα του.
Add Comment