Η <<έρημος ατακάμα>> δεν επιχειρεί να αφηγηθεί μια ιστορία με συμβατικό τρόπο· επιλέγει να χαρτογραφήσει ίχνη μνήμης, απουσίας και αναζήτησης. Με αφετηρία το ταξίδι στην Ατακάμα, η παράσταση συνδέει το προσωπικό με το πολιτικό, μετατρέποντας την έρημο σε έναν τόπο όπου η σιωπή μιλά πιο δυνατά από τις λέξεις.
Η δύναμή της βρίσκεται στην ειλικρίνεια της σκηνικής έρευνας και στην ισορροπία ανάμεσα στο ντοκουμέντο και τη θεατρική σύνθεση. Οι ερμηνείες υπηρετούν με συνέπεια το συλλογικό όραμα της ομάδας, ενώ η λιτή σκηνική γραφή αφήνει χώρο στη μνήμη και στη σκέψη του θεατή. Ιδιαίτερη συμβολή είχε η ζωντανή μουσική με ηλεκτρική κιθάρα, που έντυσε διακριτικά τις σκηνές, προσθέτοντας ένταση, ατμόσφαιρα και μια σύγχρονη,σχεδόν υπνωτική διάσταση στην αφήγηση.
Μια παράσταση που δεν αναζητά εύκολες συγκινήσεις, αλλά θέτει ουσιαστικά ερωτήματα για την Ιστορία, τη λήθη και την ανάγκη της δημιουργίας ως πράξης αντίστασης. Ένα ήσυχο, αλλά επίμονο θεατρικό αποτύπωμα που παραμένει στη σκέψη του θεατή μετά το τέλος της διαδρομής.
Add Comment