Στο Μικρό Γκλόρια, το «ΤΑΠ ΑΟΥΤ» του Ανδρέα Φλουράκη δεν είναι απλώς ένας μονόλογος· είναι ένας αγώνας σε πραγματικό χρόνο. Ένας άντρας στη σκηνή, ένα σώμα που ιδρώνει, μια ανάσα που βαραίνει — και μαζί τους, ολόκληρη η κοινωνία να μετράει πόντους.
Ο Τάσος Κορκός παραδίδει μια ερμηνεία σωματική, εξαντλητική, αληθινή. Λόγος και προπόνηση γίνονται ένα∙ κάθε ανάσα του είναι και μια εξομολόγηση. Το εγχείρημα δύσκολο, σχεδόν ακραίο — κι όμως το σήκωσε με δύναμη και πειθαρχία. Ναι, ίδρωσε τη φανέλα του.
Το «ΤΑΠ ΑΟΥΤ» δεν μιλά για τις πολεμικές τέχνες. Μιλά για τον άνθρωπο που μεγάλωσε με το «ή νικάς ή χάνεσαι». Για εκείνον που δεν έμαθε βιολί, αλλά έμαθε να αντέχει. Και τελικά αναρωτιέσαι: ποια είναι η μεγαλύτερη ήττα; Να πέσεις στο καναβάτσο ή να συνηθίσεις να παλεύεις χωρίς να ξέρεις γιατί;
Μια παράσταση ωμή και ουσιαστική, για τον άνθρωπο που έμαθε να παλεύει πριν μάθει να ονειρεύεται. Και που συνεχίζει — όχι γιατί είναι ήρωας, αλλά γιατί δεν ξέρει να κάνει αλλιώς.
Add Comment