Στο Θέατρο Σημείο, ο Γιάννης Μπέζος προσεγγίζει τον κόσμο του David Mamet με νηφαλιότητα και κοφτερή διαύγεια, σαν να φωτίζει ένα παλιατζίδικο όχι με προβολείς αλλά με γυμνό, ανελέητο φως ημέρας. Η παράσταση απογυμνώνει το χιούμορ από κάθε παρηγοριά και αφήνει να φανεί η πικρή του ρίζα: άνθρωποι που μιλούν ασταμάτητα για να μη βυθιστούν στη σιωπή της αποτυχίας τους.
Σε ένα παλιατζίδικο, τρεις άντρες σχεδιάζουν να κλέψουν πίσω ένα πολύτιμο νόμισμα — όμως το σχέδιο ξεγυμνώνει τη φιλία τους, μετατρέποντάς τη σε καχυποψία, βία και διάλυση.
Ο Γιώργος Νινιός στέκεται στο κέντρο σαν πληγωμένο ζώο — τραχύς, απρόβλεπτος, αλλά με ρωγμές τρυφερότητας που περνούν σαν ρεύμα κάτω από το δέρμα. Δίπλα του, οι Αντώνης Κρόμπας και Σταύρος Τσουμάνης υφαίνουν μια σχέση εξάρτησης και ανταγωνισμού που μυρίζει ιδρώτα, φόβο και ανάγκη για αποδοχή — μια αντρική συντροφικότητα που διαλύεται μόλις την αγγίξεις.
Μια παράσταση χωρίς ωραιοποιήσεις — πικρή, αληθινή και σπαρακτικά ανθρώπινη, σαν νόμισμα φθαρμένο αλλά αυθεντικό.
Add Comment