Η επιτυχία του TOC TOC του Laurent Baffie δεν στηρίζεται μόνο στο ευφυές κείμενο∙ στηρίζεται κυρίως στους ανθρώπους που το ζωντανεύουν πάνω στη σκηνή.
Με ρυθμό σχεδόν… χειρουργικό, οι ηθοποιοί ισορροπούν ανάμεσα στο κωμικό και στο βαθιά ανθρώπινο. Κάθε χαρακτήρας στήνεται με ακρίβεια, χωρίς υπερβολές, αφήνοντας τις ιδεοψυχαναγκαστικές του συνήθειες να γίνουν πηγή γέλιου αλλά και τρυφερής αναγνώρισης.
Οι ερμηνείες λειτουργούν σαν καλοκουρδισμένο σύνολο: διαφορετικοί ρυθμοί, διαφορετικές «εμμονές», που όμως ενώνονται σε μια κοινή σκηνική ανάσα.
Η σκηνοθεσία κρατά το έργο ζωντανό και γρήγορο, αφήνοντας χώρο στις ατάκες να «σκάσουν» με ακρίβεια και στις παύσεις να αποκαλύψουν την ευαισθησία των ηρώων. Το γέλιο έρχεται αβίαστα, αλλά πίσω του κρύβεται μια λεπτή ματιά κατανόησης για την ανθρώπινη ψυχή.
Έτσι, η παράσταση γίνεται κάτι περισσότερο από κωμωδία: ένας καθρέφτης όπου γελάμε με τις μικρές μας εμμονές… και τελικά αγκαλιάζουμε λίγο περισσότερο ο ένας τον άλλον.
Add Comment