Οι Selvagens À Procura De Lei κυκλοφορούν το άλμπουμ Pivete με ένα εννοιολογικό μανιφέστο και μια γιορτή της βορειοανατολικής βραζιλιάνικης ροκ.

Καταγράφοντας τη ζωή ενός περιθωριοποιημένου χαρακτήρα από τη γέννηση μέχρι τον θάνατο, η ομάδα με έδρα την Σεαρά παρουσιάζει το πιο φιλόδοξο, ελεύθερο και σπλαχνικό της έργο.

Με επίκεντρο το ολοκληρωμένο ταξίδι ζωής ενός αστικού περιθωριακού χαρακτήρα, το Pivete , το νέο άλμπουμ του συγκροτήματος Selvagens à Procura de Lei, φτάνει σε όλες τις πλατφόρμες streaming ως ένα εννοιολογικό έργο. Για να ζωντανέψει αυτό το πυκνό σύμπαν, το συγκρότημα από την Ceará έχει συνδυάσει ένα πλούσιο ρεπερτόριο που συνδέεται με σημαντικές ξεχωριστές εμφανίσεις όπως του στοχαστή και μέλους της Βραζιλιάνικης Ακαδημίας Γραμμάτων, Ailton Krenak, του ακτιβιστή Leo Suricate, του ηθοποιού Silvero Pereira, του κωμικού Moisés Loureiro, του μουσικού Tatá Aeroplano και του θρύλου της βραζιλιάνικης μουσικής, Arnaldo Baptista.

Ακούστε το Pivete : https://found.ee/PIVETE

«Το άλμπουμ έχει μια αφηγηματική γραμμή για έναν περιθωριακό χαρακτήρα: τη γέννηση, τη ζωή και τον θάνατό του. Είναι ελεύθερο, αυθόρμητο και αναλογικό. Πηγαίνουμε κόντρα σε καθιερωμένες ιδέες: αν το τραγούδι απαιτεί περισσότερο από 3 λεπτά ή αν το έργο χρειάζεται 20 κομμάτια, το κάνουμε. Πρόκειται για την πρόκληση να δημιουργήσουμε κάτι με τα ίδια μας τα χέρια », εξηγεί ο κιθαρίστας και τραγουδιστής Aragão. Το συγκρότημα αποτελείται επίσης από τους Matheus Brasil (ντραμς), Jonas Rio (μπάσο) και Plínio Câmara (κιθάρα).

Η καθηλωτική εμπειρία του άλμπουμ ξεκινά με το “Lido Brabo”, όπου ο ήχος της θάλασσας και των συνθεσάιζερ καλούν τον ακροατή. Η ακολουθία κερδίζει δυναμική με το “Presença”, ένα απλό ροκ κομμάτι, και το δυνατό “Loka América”, ένα ψυχεδελικό λατινοαμερικανικό grunge κομμάτι που κάνει αυτοαναφορές σε όλο το project. Στη συνέχεια, το indie-stoner “Quem Eles São?” περιλαμβάνει ρυθμικά διαλείμματα σχεδιασμένα για τη σκηνή, ανοίγοντας το δρόμο για το “Menino De Ouro”, το οποίο αγκαλιάζει βραζιλιάνικο swing με κιθάρες με έντονη fuzz χροιά.

Η μετάβαση από την παιδική ηλικία στη νεότητα σηματοδοτείται από τον καυστικό τόνο του “Amanhã Tu É Outro” (Αύριο είσαι κάποιος άλλος), μιας βινιέτας που παρουσιάζει το κεντρικό κομμάτι “Eu Não Moro Mais Aqui” (Δεν μένω πια εδώ). Σε διάλογο με τους Tame Impala και Legião Urbana, το single πραγματεύεται τη μνήμη και το αίσθημα του ανήκειν, προηγούμενο του συναισθηματικού ομώνυμου κομματιού “Pivete” (Παιδί). Το βάρος της κοινωνικής κριτικής ενισχύεται στο “Guerra” (Πόλεμος), με την εντυπωσιακή φωνή του Ailton Krenak, και στο ωμό “Cascadura” (Σκληρό Δέρμα), που τιμά το σκληρό δέρμα που αποκτάται στους δρόμους.

Δείτε το βίντεο με τους στίχους για το «Revoada»: https://www.youtube.com/watch?v=txBvuGLzVOk

Δείτε το lyric video για το “Trem Doido”: https://www.youtube.com/watch?v=pLG2PwVYsE0

Δείτε το μουσικό βίντεο για το «Dia de Rua»: https://www.youtube.com/watch?v=GBMXZSChXQQ

Δείτε το lyric video για το “Eu Não Moro Mais Aqui” (Δεν ζω πια εδώ): https://youtu.be/cOhFcPCGPFw?si=BBfHLgr0a1oeENa_

Ο τόνος διαφοροποιείται με την ασέβεια του “Manual do Jogo Da Vida” (Εγχειρίδιο Παιχνιδιού της Ζωής), ενός ιντερλούδιου που τραγουδάει ο Moisés Loureiro και προηγείται του “Trem Doido” (Τρελό Τρένο), ηχογραφημένο με την Tatá Aeroplano για την αναζήτηση ελέγχου στο χάος. Η νοσταλγία της ροκ της δεκαετίας του 2000 εμφανίζεται στο “Revoada” (Πτήση), αντιπαραβάλλοντας πιασάρικα ρεφρέν με εκρηκτικές κιθάρες, ανοίγοντας χώρο για την ειρωνική διάθεση του “Você Ama Me Odiar” (Αγαπάς να με μισείς).

Στο «Hey Tatá», το συγκρότημα συνδυάζει εμπνεύσεις από τον Cat Stevens με γρήγορο indie rock, ενώ το «Tipo Mara Hope» περιλαμβάνει μια συναρπαστική μεταγλώττιση με αφήγηση του Silvero Pereira. Το τελευταίο κομμάτι καλεί σε πραγματική κινητοποίηση με το «Dia De Rua», ένα μανιφέστο που ηχογραφήθηκε μαζί με τον Leo Suricate για την καθημερινή αγανάκτηση.

Στη συνέχεια, ο ήχος φλερτάρει με τη «γοητευτική ροκ» στο πειραματικό «Gira Gira», πριν το χάος επιστρέψει στο «Trem Doido Reprise», με κινητήριο δύναμη την παρουσία του Arnaldo Baptista. Το μεγάλο φινάλε είναι το «Cidade Baixa», ένα stoner κομμάτι με μια ομόφωνη χορωδία αντίστασης: «We Are Here!»

Το Pivete είναι διαθέσιμο σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες μουσικής.