Θεατρική ματιά – Κριτική

Αθήνα 1967… και ένα έγκλημα που αντί να παγώνει το αίμα, σε κάνει να γελάς μέχρι δακρύων.

Η «Μαντάμ Μαριάννα» είναι μια παράσταση που δεν κάθεται ήσυχα — χορεύει, τραγουδά, σε πειράζει και σε βάζει στο παιχνίδι από την πρώτη στιγμή. Σε έναν οίκο ανοχής γεμάτο μυστικά, όλοι κάτι κρύβουν… και όλοι μοιάζουν ύποπτοι.

Μεταμφιέσεις, ζωντάνια, ρυθμός και μια ομάδα που το διασκεδάζει πραγματικά πάνω στη σκηνή — κι αυτό περνάει κατευθείαν στο κοινό. Το πιο ωραίο; Δεν είσαι απλός θεατής… γίνεσαι κι εσύ ντετέκτιβ.

Μια παράσταση ανάλαφρη, κεφάτη και απολαυστική, που ίσως δεν ψάχνει το βάθος, αλλά σίγουρα βρίσκει τον τρόπο να σε κάνει να περάσεις υπέροχα.

Εσύ… θα βρεις τον δολοφόνο ή θα σε ξεγελάσουν όλοι;