Σκηνή Ωμέγα – Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
Κείμενα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη
Σκηνοθεσία: Μαρία Φραγκή
Μια διαφορετική, ιδιαίτερη θεατρική εμπειρία είχα την ευκαιρία να ζήσω χθες βράδυ στη Σκηνή Ωμέγα του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, μέσα από τον κόσμο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και την παράσταση «Δαιμόνια στο Ρέμα».
Με αφετηρία την παιδική ηλικία και τις μνήμες των ηρώων του, η παράσταση μας ταξιδεύει σε έναν κόσμο άλλοτε σκληρό και άλλοτε σχεδόν μαγικό. Παιδιά που μεγαλώνουν μέσα στη φτώχεια, την εγκατάλειψη και την αδυναμία, συναντούν τη φύση, τις σκιές, τα ξωτικά και τα πλάσματα της φαντασίας, κοιτάζοντας την πραγματικότητα με εκείνη την αθώα ματιά που μόνο η παιδική ηλικία γνωρίζει.
Η καθαρεύουσα του Παπαδιαμάντη αποτελεί από μόνη της μια ξεχωριστή θεατρική πρόκληση. Κι όμως, οι ηθοποιοί στάθηκαν με δύναμη και συνέπεια απέναντι στον λόγο του, δίνοντάς του ρυθμό, κίνηση και ζωή.
Η ζωντανή μουσική και οι ήχοι λειτούργησαν σχεδόν σαν ένας ακόμη πρωταγωνιστής, ενώ το λιτό σκηνικό άφηνε χώρο στη φαντασία να δημιουργήσει το τοπίο: το ρέμα, τα μονοπάτια, τις ακρογιαλιές, τις σπηλιές… εκεί όπου η πραγματικότητα συναντά το όνειρο.
Και ίσως αυτό είναι που κρατώ περισσότερο από την παράσταση: πως μέσα από μια άλλη εποχή, ο Παπαδιαμάντης μάς επιστρέφει σε γνώριμες ανθρώπινες αλήθειες. Στα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς προστασία, στους αδύναμους που συχνά μένουν αόρατοι και σε μια κοινωνία που, όσο κι αν αλλάζουν οι εποχές, εξακολουθεί να κουβαλά τις ίδιες πληγές.
Μια παράσταση ατμοσφαιρική και απαιτητική, που δεν επιδιώκει απλώς να μεταφέρει τον Παπαδιαμάντη στη σκηνή, αλλά να αναμετρηθεί μαζί του μέσα από το σώμα, τον λόγο, τη μουσική και τη μνήμη.
Κι όταν τα φώτα έσβησαν, έμεινε για λίγο ακόμη εκείνη η αίσθηση πως είχαμε επιστρέψει από ένα παλιό, μα καθόλου ξεχασμένο όνειρο.
Add Comment