“Το Αποτύπωμα” Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Φένια Αποστόλου.
Κάπου ανάμεσα στο σκοτάδι και στο φως, ένιωσα πως αυτή η παράσταση μιλούσε και για μένα. Για όλες μας. Για εκείνες τις στιγμές που η εικόνα μας τσαλακώθηκε από ξένα χέρια, κι όμως το σώμα βρήκε τρόπο να σηκωθεί ξανά. Ένα ταξίδι που με άγγιξε βαθιά, σαν να μου θύμιζε πως καμία γυναίκα δεν είναι μόνο αυτό που της φόρεσαν — αλλά αυτό που τολμά να ξαναφτιάξει από την αρχή.
Σε αυτό το έργο, η γυναικεία μορφή δεν παρουσιάζεται — ανασύρεται. Ξεγυμνώνεται από τα ξένα βλέμματα, ξαναστέκεται στα πόδια της και ψάχνει τον αληθινό της παλμό. Μια τελετή μνήμης και αναγέννησης, όπου το σώμα γίνεται ψίθυρος, φλόγα και διαμαρτυρία μαζί.
Στο κέντρο όλων η Γαβριέλλα Ανυφαντάκη, μια παρουσία που δεν χρειάζεται πολλά για να σε καθηλώσει. Με το σώμα της υφαίνει μικρές αλήθειες, με την κίνηση ανοίγει πόρτες, με τις σιωπές της σου χαρίζει χώρο να νιώσεις. Σαν να ζωγράφιζε μπροστά μας την πιο εύθραυστη και την πιο δυνατή εκδοχή της γυναίκας — και μαζί, την πιο αληθινή.
Φεύγοντας, πήρα μαζί μου μια σιωπηλή δύναμη· εκείνη που ξυπνά όταν μια γυναίκα θυμάται ποια είναι.
Add Comment