Χθες το βράδυ, οι Ρεμπέτισσες Ψυχές άνοιξαν ένα παλιό συρτάρι της μνήμης και άφησαν να ξεχυθούν φωνές, ιστορίες και σκιές που μυρίζουν καπνό, γιασεμί και νυχτερινό πάθος.
Η Νένα Βενετσάνου και η Αμαλία Αυγουστάκη στάθηκαν σαν ιέρειες ενός άγραφου ευαγγελίου, δίνοντας φωνή στις γυναίκες του ρεμπέτικου — εκείνες που αγάπησαν, πόνεσαν, άντεξαν και τραγούδησαν κόντρα σε όλα. Στο πιάνο, η Υβόνη Σιέμου ύφαινε με τα πλήκτρα της έναν μουσικό ιστό, άλλοτε τρυφερό κι άλλοτε αιχμηρό, κρατώντας τον χρόνο με ευγένεια και γνώση.
Ο Παναγιώτης Κουνάδης, ερευνητής και συνοδοιπόρος της μνήμης του ρεμπέτικου, παρενέβαινε σαν ήσυχη, φωτισμένη φωνή συνείδησης, βάζοντας λέξεις εκεί που η μουσική άφηνε υπαινιγμούς.
Και όλα αυτά… στη ζεστή αγκαλιά της Σάλας του Αρχοντικού Αγγέλων Βήμα, με ένα κρασάκι στο χέρι και την αίσθηση πως για λίγο γίναμε παρέα σε παλιά αυλή, εκεί όπου οι ψυχές δεν φοβούνται να τραγουδήσουν δυνατά.
Ένα βράδυ που δεν απλώς ακούστηκε — βιώθηκε.
Add Comment