Το Lost & Found δεν είναι απλώς ένα έργο· είναι ένας καθρέφτης που, αντί να σου δείχνει το πρόσωπό σου, αποκαλύπτει τη ρωγμή του.
Γραμμένο το 2022 και υποψήφιο για το Premio Riccione, συνδυάζει ωμή ρεαλιστική δύναμη με μια υπόγεια ποιητικότητα, σαν στίχος που επιμένει μέσα στον θόρυβο ενός αεροδρομίου. Στον πυρήνα του θέτει ένα ανήσυχο ερώτημα: πόσο σταθερό είναι τελικά το έδαφος κάτω από τα πόδια μας;
Ένα ζευγάρι τουριστών χάνει τις αποσκευές του — και μαζί, σιγά-σιγά, την αίσθηση ασφάλειας και ταυτότητας. Ταυτόχρονα, ένας παράτυπος μετανάστης σε ένα hotspot παλεύει με τη σιωπή του, γνωρίζοντας πως η αλήθεια μπορεί να σημάνει το τέλος του ονείρου του. Δύο παράλληλες πορείες που μοιάζουν ασύμβατες, ώσπου αρχίζουν να καθρεφτίζονται η μία μέσα στην άλλη. Ο φόβος και η απώλεια έχουν την ίδια όψη παντού.
Το έργο δεν ζητά οίκτο ούτε καλλιεργεί ενοχές· υπενθυμίζει πως κανένα προνόμιο δεν είναι μόνιμο και πως η ασφάλεια είναι εύθραυστη. Ισορροπώντας ανάμεσα στο τραγικό και το κωμικοτραγικό, φωτίζει τη φρίκη αλλά και τη γελοιότητα που συχνά συνυπάρχουν στα άκρα.
Η σκηνοθεσία υπηρετεί με καθαρότητα αυτή τη διπλή ανάγνωση, κρατώντας σφιχτό ρυθμό και ατμόσφαιρα που εναλλάσσεται διαρκώς ανάμεσα στο οικείο και το απειλητικό. Οι ερμηνείες κινούνται με εσωτερικότητα και ένταση· χωρίς υπερβολές, αφήνουν τον φόβο, την απόγνωση αλλά και τις στιγμές λεπτού χιούμορ να αναδυθούν με αλήθεια.
Σε έναν κόσμο που μας ωθεί να φοβόμαστε τον «άλλον», το Lost & Found αντιπροτείνει την αναγνώριση: ο άνθρωπος απέναντι δεν είναι κάτι ξένο, αλλά μια πιθανή εκδοχή του εαυτού μας. Γιατί τελικά αυτό που μας ενώνει δεν είναι η βεβαιότητα, αλλά η κοινή μας ευθραυστότητα — και η σιωπηλή ανάγκη να βρούμε έναν τόπο όπου θα ανήκουμε.
Add Comment