Υπάρχουν έργα που δεν ανεβαίνουν απλώς στη σκηνή· ανασταίνονται μέσα μας.
Και Ο Χριστός ξανασταυρώνεται του Νίκου Καζαντζάκη είναι ακριβώς ένα τέτοιο σώμα ζωντανό — μια πληγή που δεν λέει να κλείσει, γιατί μας θυμίζει ποιοι είμαστε όταν σβήνουν τα φώτα.
Μια παράσταση ουσιαστική και βαθιά ανθρώπινη ζήσαμε την Μ.Τετάρτη στο θέατρο Σταθμός.
Η σκηνοθεσία κινείται με λιτότητα και σεβασμό στο κείμενο, αφήνοντας χώρο στους ηθοποιούς να αναδείξουν τα μεγάλα ηθικά διλήμματα του έργου. Οι ερμηνείες κινούνται σε υψηλό επίπεδο, δίνοντας ρυθμό και ένταση, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον
ένα δεμένο σύνολο που υπηρετεί με συνέπεια το έργο και αναδεικνύει τη διαχρονική του δύναμη.
Μια παράσταση που συνομιλεί με το σήμερα, φωτίζοντας με καθαρότητα τα διαχρονικά ερωτήματα για την πίστη, την ευθύνη και την ανθρωπιά.
Add Comment