Οι «Άγριοι» του Γιώργου Παλούμπη επιστρέφουν στο Τζένη Καρέζη, με μια σκηνοθεσία που σφίγγει σιγά-σιγά το σκοινί γύρω από τους ήρωες, ώσπου οι μάσκες να πέσουν μόνες τους.
Σε ένα διαμέρισμα της Κυψέλης, οι ιδέες ανάβουν σαν σπίθες, μα γρήγορα γίνονται φωτιές που καταπίνουν σχέσεις, φιλοδοξίες και βεβαιότητες.
Ο Παλούμπης σκηνοθετεί με κοφτερό βλέμμα∙ σαν να κρατάει την καθημερινότητα από τον γιακά και να της ψιθυρίζει: «Πες τα όλα». Η σκηνή του μοιάζει με παγίδα που κλείνει αργά, αθόρυβα, αλλά αμείλικτα, γύρω από τους ήρωες, καθώς οι ισορροπίες τους τρίζουν και η αλήθεια εμφανίζεται γυμνή και απειλητική.
Οι ερμηνείες —ζεστές, ακριβείς, σχεδόν εξομολογητικές— κεντούν τον φόβο και την αλήθεια πάνω στα πρόσωπα των χαρακτήρων.
Κι έτσι, ανάμεσα σε φήμες, βλέμματα-μαχαίρια και λόγια που δεν γυρίζουν πίσω, αναρωτιέσαι:
Ποιος είναι τελικά ο άγριος;
Και ποιος τολμά να μιλήσει για δικαιοσύνη όταν όλα έχουν κατρακυλήσει στο σκοτάδι;
Ένα έργο που δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα — και μια ομάδα που ξέρει ακριβώς πώς να σου τη κόψει.
Add Comment