Το «Μόνο για Σένα» χτίζει μια σκηνική αφήγηση λεπτών ισορροπιών, όπου η σκηνοθεσία του Γιώργου Τζερνιά κινείται εσωτερικά, σχεδόν ψιθυριστά, επιτρέποντας στα συναισθήματα να αναδυθούν χωρίς υπερβολές, αλλά με σταθερή ένταση. Η ιστορία της διαφορετικότητας και της ανάγκης για αποδοχή αποκτά εδώ μια ποιητική, σχεδόν ονειρική διάσταση, που όμως πατά γερά στην ψυχική πραγματικότητα των ηρώων.
Ξεχωριστή θέση στη δραματουργική ισορροπία έχει η ερμηνεία της Μενιας Τσιγάρου που ενσαρκώνει την ψυχίατρο και ταυτόχρονα τη μητέρα του ενός παιδιού· ένας διπλός ρόλος που λειτουργεί σαν καθρέφτης και σχίσμα μαζί. Με εσωτερικότητα και διακριτική δύναμη, κινείται ανάμεσα στην επιστημονική απόσταση και τη μητρική πληγή, προσθέτοντας στο έργο μια συγκινητική διάσταση φροντίδας αλλά και αδυναμίας. Η παρουσία της λειτουργεί σχεδόν σαν γέφυρα ανάμεσα στο τραύμα και στην κατανόηση.
Οι δύο νεαροί ηθοποιοί, Νίκος Ρούβαλης και Ανάστασης Κατσιμίχας συνεχίζουν να αποδίδουν με ευαισθησία τη ρωγμή της σχέσης τους, κρατώντας την ένταση χαμηλόφωνα αλλά σταθερά. Το σύνολο αποκτά έτσι μια πολυφωνία συναισθημάτων, όπου κάθε πρόσωπο κουβαλά τη δική του εκδοχή της αγάπης, της ενοχής και της ανάγκης για αποδοχή.
Μια παράσταση που δεν φωνάζει — αλλά ακούγεται βαθιά, σαν κάτι που μένει μέσα σου πολύ μετά το τέλος.
Add Comment