Ο τίτλος “Artificial Imprisonment” χτυπάει κατευθείαν στο μυαλό — ποια “φυλακή” πολεμάτε εδώ;
Ο τίτλος “Artificial Imprisonment” αναφέρεται στη φυλακή που χτίζουμε μόνοι μας, με την τεχνολογία, με τις κοινωνικές συμβάσεις, με τον τρόπο που “πρέπει” να σκεφτόμαστε και να ζούμε. Είναι αυτό το ψεύτικο περιβάλλον που σε πείθει ότι είσαι ελεύθερος, ενώ στην πραγματικότητα είσαι δεμένος με αόρατες αλυσίδες. Δεν είναι απαραίτητα αντι-τεχνολογικός, αλλά ο τρόπος που χρησιμοποιούμε την τεχνολογία είναι προβληματικός. Ξεχάσαμε να μιλάμε, να βρισκόμαστε, να σκεφτόμαστε χωρίς το chatgpt, ακόμα και να διαφωνούμε. Τα ψυχολογικά προβλήματα έχουν πολλαπλασιαστεί. Γενική δυστοπία.
Μετά το “Disciples of War”, τι καινούργιο φέρατε στο τραπέζι;
Μετά το “Disciples of War” θέλαμε να ανεβάσουμε τον πήχη παντού — συνθετικά, ηχητικά, και συναισθηματικά. Εκείνος ο δίσκος ήταν πιο straight-to-the-point thrash, ωμός και πολεμικός. Το “Artificial Imprisonment” έχει πιο βαριά κουρδίσματα, πιο σύνθετες δομές και μεγαλύτερη ποικιλία στα riff, από old-school επιρροές μέχρι πιο τεχνικά, σχεδόν progressive σημεία. Παίξαμε πολύ με τις δυναμικές, τις εναλλαγές ρυθμών και τα φωνητικά layers, για να βγει κάτι πιο πολυδιάστατο. Ακόμα και στην παραγωγή, τα πάντα έγιναν με πιο “κινηματογραφική” λογική, με ατμόσφαιρες και λεπτομέρειες που δεν υπήρχαν πριν.
Ποιο σημείο της διαδικασίας σάς τσάκισε περισσότερο;
Το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν να κρατήσουμε το κεφάλι καθαρό μέσα σε όλο αυτό το χάος. Υπήρχαν στιγμές που νιώθαμε ότι ο δίσκος δε θα τελειώσει ποτέ. Πανδημία, αλλαγές, ξαναηχογραφήσεις, τεχνικά θέματα, πίεση από τη δουλειά και τη ζωή γενικά. Ήταν σαν να παλεύεις με κάτι που συνεχώς αλλάζει μορφή. Αλλά αυτό ακριβώς του έδωσε και την ένταση που έχει. Όταν κάτι σε τσακίζει, αντέχει μόνο αν το βάλεις μέσα στη μουσική. Κι αυτό κάναμε.
Οι στίχοι δείχνουν πιο σκοτεινοί και προσωπικοί — τι κρύβεται πίσω τους;
Ναι, είναι σίγουρα πιο σκοτεινοί και πιο μέσα μας αυτή τη φορά. Δεν είναι απλώς κοινωνικό σχόλιο ή γενικές ιδέες. Είναι πράγματα που κουβαλάμε, φόβοι, ενοχές, απογοητεύσεις. Ο δίσκος γράφτηκε σε μια περίοδο που όλοι μας περάσαμε δύσκολα, ο καθένας με τον τρόπο του. Οπότε οι στίχοι βγήκαν σχεδόν σαν εξομολόγηση.
Thrash με παλιό αίμα ή νέο DNA; Πού γέρνει η πλάστιγγα;
Έχουμε το παλιό αίμα στο DNA μας. Μεγαλώσαμε με τους κλασικούς, αυτό δεν αλλάζει. Αλλά δε μας νοιάζει να κάνουμε copy-paste το ‘80s thrash. Θέλουμε να κρατάμε το πνεύμα, όχι τη φόρμα. Το “Artificial Imprisonment” έχει τη μανία και το attitude του παλιού thrash, αλλά με ήχο, παραγωγή και songwriting που πατάνε στο σήμερα. Οπότε ναι, έχει το παλιό αίμα, αλλά με καινούργιο DNA.
Αν έπρεπε να διαλέξετε ένα κομμάτι που συνοψίζει όλο τον δίσκο, ποιο θα ήταν;
Θα έλεγα ότι το κομμάτι που αποτυπώνει περισσότερο το πού είμαστε σαν μπάντα είναι το “This War of Mine”. Χρονικά είναι και το τελευταίο που συνθέσαμε στην διαδικασία και νομίζω ότι είναι αντιπροσωπευτικό του πού θέλουμε να πάμε τον ήχο της μπάντας.
Η παραγωγή είναι κοφτερή και καθαρή — πώς πετύχατε αυτό το αποτέλεσμα;
Θέλαμε ο ήχος να είναι επιθετικός αλλά και καθαρός — να κόβει, όχι να μπουκώνει. Δουλέψαμε πολύ με τα tones, ειδικά στις κιθάρες και τα drums, για να κρατήσουμε τη live ενέργεια χωρίς να χαθεί η ευκρίνεια. Οι κιθάρες έχουν layers και διαφορετικά setups για να γεμίσει ο ήχος χωρίς να γίνει λάσπη, και στα drums ψάξαμε πολύ τη φυσική αίσθηση — να “αναπνέουν”, όχι να ακούγονται πλαστικά. Η μίξη και η παραγωγή έγιναν με στόχο να σε χτυπάει στο πρόσωπο αλλά να μπορείς να ακούσεις κάθε όργανο καθαρά. Θέλουμε επίσης να ευχαριστήσουμε όλους τους συντελεστές που συνέβαλαν σε αυτό, ιδιαίτερα τον George Kapa για την παραγωγή και μίξη, και τον George Bokos από τα Grindhouse Studios για το mastering — χωρίς αυτούς, δεν θα είχε βγει ο ήχος που φανταζόμασταν, κοφτερός, επιθετικός και καθαρός.
Πόσο “φιλόξενη” είναι σήμερα η metal σκηνή για μπάντες που παίζουν αληθινά, χωρίς φίλτρα;
Στη σημερινή metal σκηνή βλέπουμε πολλά διαφορετικά πράγματα. Κάποιες μπάντες πειραματίζονται με εικόνα και τάσεις, άλλες μένουν πιστές στην ουσία, την ενέργεια, το πάθος και την αλήθεια της μουσικής τους. Εμείς ανήκουμε στη δεύτερη κατηγορία. Δεν ψάχνουμε shortcuts ή φίλτρα για να γίνουμε δημοφιλείς, θέλουμε να φτάσουμε στον κόσμο που εκτιμά την αυθεντικότητα. Θέλουμε να παίζουμε τη μουσική που θα θέλαμε οι ίδιοι να ακούμε ως οπαδοί. Αυτή που μας δίνει ενέργεια, ένταση και αίσθηση ελευθερίας. Το κοινό μπορεί να μην είναι πάντα τεράστιο, αλλά είναι εκεί και αξίζει τον κόπο να συνδεθείς μαζί του. Η σκηνή μπορεί να είναι απαιτητική, αλλά αν παίζεις με αλήθεια, πάντα βρίσκεις χώρο για να εκφραστείς.
Αν το “Artificial Imprisonment” ήταν γροθιά, πού θα τη ρίχνατε;
Αν το “Artificial Imprisonment” ήταν γροθιά, θα τη ρίχναμε κατευθείαν σε ό,τι είναι ψεύτικο και καταπιεστικό. Στους πολιτικούς που παίζουν με ζωές, στους ψυχοπαθείς ολιγάρχες, στους δισεκατομμυριούχους που ελέγχουν τα πάντα και καταστρέφουν ζωές και τον πλανήτη για το κέρδος τους, αλλά και σε έναν τρόπο ζωής που ζει μόνο online, μακριά από αληθινές εμπειρίες και σχέσεις. Είναι μια γροθιά στο ψεύτικο και στο καταπιεστικό, για να ξυπνήσεις και να δεις τι πραγματικά σε κρατάει πίσω.
Τι έρχεται μετά; Περιοδεία, νέο υλικό ή κάτι εντελώς απρόσμενο;
Αμέσως μετά την κυκλοφορία, επικεντρωνόμαστε στις συναυλίες. Θέλουμε να ανεβάσουμε επίπεδο, να παίξουμε σε φεστιβάλ και μεγάλα support shows, ώστε η μουσική μας να φτάσει ζωντανά σε όσο πιο πολύ κόσμο γίνεται. Παράλληλα, σιγά-σιγά έρχονται και οι πρώτες ιδέες για τον επόμενο δίσκο, αλλά χωρίς να βιαζόμαστε, όλα θέλουν τον χρόνο τους. Και φυσικά, αφήνουμε χώρο για εκπλήξεις, γιατί η μουσική μας πρέπει να κρατάει το κοινό σε εγρήγορση.
OFFICIAL LINKS
https://dreamlordofficial.com/
https://www.facebook.com/dreamlordofficial
https://www.instagram.com/dreamlord_official
https://twitter.com/Dreamlordband
Add Comment