Η παράσταση στο Θέατρο Πορεία μοιάζει με καθρέφτη που δεν λέει ποτέ όλη την αλήθεια—μόνο θραύσματα.
Η Σοφία Αντωνίου στήνει έναν Άμλετ που δεν θρηνεί απλώς· επιμένει να επιστρέφει, σαν επίμονο φάντασμα μνήμης. Ανάμεσα στον Ουίλιαμ Σαίξπηρ και τον Χάινερ Μύλλερ, η αφήγηση σπάει, επαναλαμβάνεται, αναπνέει δύσκολα—σαν τον κόσμο που περιγράφει.
Πρόκειται για ένα «θέατρο μέσα στο θέατρο» όπου η ταυτότητα δεν είναι δεδομένη αλλά υπό διαπραγμάτευση. Οι ηθοποιοί δεν υποδύονται απλώς· ερευνούν, σχεδόν ανασκάπτουν, έναν άνθρωπο που παλεύει να υπάρξει πάνω σε ερείπια—προσωπικά και συλλογικά.
Λιτά: μια παράσταση-τοπίο, όπου ο Άμλετ δεν αφηγείται την ιστορία του· την ξαναζεί μέχρι να γίνει δική μας.
Add Comment